Skip to content Skip to left sidebar Skip to right sidebar Skip to footer

Bosanski jezik je laž politike i uopšte ne postoji!

BOŠNjAČKI, posebno pod imenom bosanski jezik, lingvistički ne postoji – čvrst je stav Odbora za standardizaciju srpskog jezika. Odluku o bošnjačkom jeziku, koju su doneli na poslednjoj sednici odbora, a potpisao predsednik, akademik Ivan Klajn – poslaće ministarstvima prosvete i pravde, kao i premijeru.

Kako objašnjava dr Sreto Tanasić, predsednik Instituta za srpski jezik Srpske akademije nauka i umetnosti, obaveza odbora i cele struke je da još jednom reaguje i pruži naučni sud o ovom jezičkom pitanju.

– Ovo pitanje ponovo je otvorila priča o sudskim tumačima i ekspertima za bošnjački jezik, za koji čak i bošnjački lingvisti kažu da ne postoji, jer nema dovoljno elemenata koji bi ga razlikovali od srpskog jezika. Na isti način iz srpskog bi se moglo izvesti još nekoliko varijanti i nazvati se jezicima – kaže za “Novosti” dr Sreto Tanasić, direktor Instituta za srpski jezik SANU. – Naše je da donosimo naučne zaključke, a predstavnicima države smo ih poslali kako bi mogli da reaguju u sitacijama u kojima je to potrebno.

Naš sagovornik objašnjava da je država odavno pogrešila, posebno kada je u vreme dok je ministar prosvete bio Slobodan Vuksanović, potpisano uvođenje bosanskog jezika u škole. Tada ih niko nije konsultovao, a posle je, objašnjava, bilo kasno.

– Da bi dva jezika bili posebni jezici, oni moraju biti različiti po lingvističkim kriterijumima. To nije slučaj sa “bosanskim jezikom” kad se posmatra u odnosu na srpski, jer i svi bošnjački lingvisti tvrde da su bosanski i srpski jezik različiti samo po imenu, ali da je prema lingvističkim kriterijumima reč o istom jeziku – kaže se u obrazloženju Odbora za standardizaciju. – Budući da Evropska povelja o regionalnim ili manjinskim jezicima propisuje da se manjinskim jezikom može proglasiti samo jezik koji je “različit od zvaničnog jezika te države”, a da su srpski i bosanski samo različita imena istoga jezika, jasno je da “bosanski” ne može imati ni lingvistički ni pravni – nego samo simbolički – status posebnog jezika.

Članovi ovog tela, najmerodavnijeg za jezička pitanja objašnjavaju besmislenost uvođenja sudskih tumača i zahteva da se sudski postupci vode na ovom jeziku. Oni kažu da se na govornike takozvanog bosanskog jezika ne mogu primeniti “Ustavom i zakonom zagarantovana prava da se sudski i upravni postupak vodi na maternjem jeziku stranke”, jer se postupak na tom jeziku već vodi i ako se taj jezik zove npr. srpski ili hrvatski.

  • Ne postoji lingvistički, ni pravni osnov da se proizvode nekakvi tumači za bosanski jezik, niti da se izvodi posebna nastava na bosanskom/bošnjačkom jeziku, niti za taj lingvistički nepostojeći jezik treba praviti posebne udžbenike, jer svi koji znaju srpski jezik znaju podjednako dobro i “bošnjački”, i obratno. Državne institucije Republike Srbije i Republike Srpske moraju toga biti svesne i u skladu s tim moraju i delovati – poručuju jezički eksperti.
  • JEZIK NARODA, A NE DRŽAVE
  • – PREMA pravilima srpskog jezika, od “srpski narod” izvodi se “srpski jezik”, od “hrvatski narod” “hrvatski jezik”, a od “bošnjački narod” moguće je jedino izvesti “bošnjački”, a nikako “bosanski jezik”. Naziv bošnjački jezik odgovara nazivu bošnjački narod, dok bi naziv bosanski jezik odgovarao terminu bosanskog naroda, a takav narod ne postoji – objašnjavaju u Odboru za standardizaciju srpskog jezika. Prema tome, u srpskom jeziku jedino je moguće jezik Bošnjaka, koji je varijanta srpskoga jezika, zvati “bošnjačkim jezikom”.

Izvor: www.novosti.rs